เป็นไงล่ะ พี่น้อง อิจฉาล่ะเซะ แม่ครัวมาเองนะเนี่ย หมึกดง หมึกแดง น่ะ ชิดซ้ายไปเล้ยยยย !!!

กุ้งแช่น้ำปลา ซี๊ดดดดดดด อาหย่อยยยย

อยากจะบอกว่าส่งรูปนี้ไปให้ไอ้นิวดู โดนด่ากลับมาเละ =O= อาร้าย ซิก คนอุตส่าห์หวังดี เห็นว่าช๊อบ ชอบ...เลยส่งให้ดู ฮี่ๆๆๆๆ

งานนี้ ดูแต่ตา ปากอย่าต้อง...ของมันหมด ตรูแดกเอง เอิ๊ก

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เย็นวันนั้นก็ค้างที่บ้านบิวกะบีหนึ่งคืน ฮาดี นั่งดูหนัง เล่นเอ็ม แล้วก็สวาปามทุกอย่างที่ขวางหน้า ตามเคย ฮี่ ฮี่...ฮี่ !!

วันพุธ

โฮสพ่อไปรับจากบ้านบิวกะบี รับบิวกะบีมาเล่นสกีด้วย ก็เล่นสกีกัน โคดสนุก ขอบอกว่าไม่เคยเล่นสกีสนุกขนาดนี้เลย แบบว่า ขึ้นลงเนินกันมันส์สะเดิดดดดดด

เจ็บตูดมากมาย เพราะดูเหมือนเราจะครองแชมป์ล้มเอาก้นไถลพื้นเป็นทางยาวเนี่ยเยอะสุด อาจจะพอๆกะไอ้บิว ส่วนมุยกะบี เค้าชิวๆ แบบว่าโปรอ่ะนะ

ปรากฏว่า เพิ่งจะมารู้ความจริงวันนี้จากโฮสมัมว่า สกีที่มุยใช้อ่ะ ของโฮสมัม มันติดอะไรไว้ข้างใต้ไม่รู้ ทำให้มันไม่ลื่น แต่อันที่เราใช้อ่ะ ของโฮสพี่มันไม่ได้ทำให้ เลยลื่นบัดซบ วันนี้โฮสแม่เอาอันที่เราใช้ไปลองดู เค้าบอกว่า ลื่นมาก ไม่แปลกใจที่เราเอาตูดไถลพื้นซะสนุก =_=; ประมาณว่า บอกช้าไปเปล่าอ่ะคะ

บิว มุย และ บี สภาพแต่ละคน สังเกตดีๆ ในมือบี ถือถุงขนม อ๊ากกกกกก ลันล้า มีความสุข ข้างในมีแต่ช็อกโกแลตอ่ะ ฮี่ๆๆๆ

แล้วตอนเย็นวันนั้น พวกเราสี่คนเลยอาสา ทำกับข้าวให้โฮสกิน!!!!

จ๊อดดดดด มันยอดมาก

รายการคือ

ต้มยำ ไก่ ใส่เห็ดฟาง กะหล่ำดอก และอื่นๆอีกมามาย โดยมุย

แกงเขียวหวานเนื้อ ใส่มะเขือ และ...ขี้มือเรากะบิว (อันนี้ บิวนำเสนอ)

ยำไข่ดาว โดยบี..อร่อยมาก ขอบอก แต่พริกยั้วเยี้ยะ รู้สึกว่าโฮสพ่อกะมุยกะกัดเข้าไปเต็มๆ ไอ้มุยอ่ะ ไม่สงสารหรอก สงสารโฮสพ่อ แค่น้ำจิ้มไก่บ่นเผ็ด เจอพริกเข้าไปทั้งดุ้น...เค้าคงเกลียดอาหารไทยไปเลย T______T

แล้วก็ ผัดผัก โดยมุย...(และพิมคนหยอดน้ำมันหอย)

ฮ่า อร่อยจริงๆนะ เราชอบมากมาย แต่อยากจะบอกว่า กลัวท้องเสียอ่ะ

ตอนเย็นก็นั่งดูหนังกัน สไปเดอร์แมน ดูไปกินไป โคดสุขใจ วันนี้สนุกมากๆ สนุกที่สุดดดดดด เลย >_<

สภาพหลังเล่นสกี แต่ละคน หมดแรง

โต๊ะอาหาร แน่นเอี๊ยดดดดไปด้วยอาหารนานาชนิด โฮสพ่อกะโฮสแม่เราดูเหมือนจะกัดฟันกิน TOT

หน้าตาแต่ละคน สำราญมะคะ พี่น้อง

วันพฤหัสบดี

เราป่วยยยยยยยยยย ใช่ กรู ป่วยยยยยยยยยยยยยยยยยเว้ยยยยยยยยยย

อยากรู้มั้ย เกิดอะไรขึ้น...ต้มยำ แกงเขียวหวาน ยำไข่ดาวและผัดผักมันลงไปทำปฏิกิริยาอะไรบางอย่างที่มีแต่เราคนเดียวที่ซวยหมา

ทำไมคนอื่นไม่เป็นวะ ทำไมเราอาหารเป็นพิษอย่างรุนแรง ปวดท้องจนเดินไม่ได้ บิดไปบิดมา อาเจียนออกมาด้วย ทำไมทุกคนไม่เป็นวะ -____+ !!!

ท้องเราไม่แข็งเรอะงายยยยยยยยย ทำไมมีแต่เราที่ส้วมแตกอยู่คนเดียว TOT ซิกกกกกก

ขี้มือครายยยยยยย สารภาพมาซะเด เด เด >_< !!!!!

วันศุกร์

เซ็งมาก ไอ้มุยจะกลับแล้วอ่ะ TOT เดินไปเบเกอรี่กะร้านขนมมา เผาตังในกระเป๋าไปกับการกิน แบบว่า คนขายมองหน้า เพราะในถุง ไอติม ช็อกโกแลต พุดดิ้ง เบเกอรี่ โดนัท เลย์ สารพัด

T______T เป็นอาทิตย์ที่สำราญใจจริงๆนะ ใครไม่เชื่อ

เอาแต่นั่งๆนอนๆกันอยู่บ้านกะมุย ขี้เกียจออกไปไหน เดินไปเบเกอรี่ ไปถล่มร้านเค้ามานิดหน่อย แล้วก็ ดูหนัง แล้วก็นอนอืดกัน

ตอนเย็น ลุง พี่ชายโฮสพ่อก็มารับ เราก็ไปด้วย พามุยไปส่งที่ แช้ดเว

เป็นการเดินทางที่ทรมานมาก ขอบอก เพราะเราปวดฉี่ แล้วมันไม่มีที่ฉี่ ไม่มีห้องน้ำ เลยอั้นไปสองชม.เต็มๆ งานนี้ รางวัลออสก้ากะโนเบลยกย่องกรูเลย ให้ตาย

กลับบ้านแล้วท่อรั่ว ส้วมโฮสรับกรรมอีกแระ

วันเสาร์

เหงามากมาย ขอบอก มุยไม่อยู่เนี่ย TOT เบื่อด้วย เรานั่งๆนอนๆอยู่บ้านทั้งวันเลย ออกไปกินข้าวกะโฮสมัม แล้วก็กลับมานั่งเล่นคอมต่อ

วันอาทิตย์

ออกไปเล่นสกีกะโฮสแม่มา เหนื่อยชิบ ใช้สกีของโฮสแม่อ่ะ อันที่แกใช้อ่ะมุย มันดีกว่าเยอะอ่ะ ดีจนฝืด ลงจากเนินยังไม่ลง ต้องใช้ไม้สกีช่วยไส เหอะ

พรุ่งนี้จะเปิดเรียนอีกแล้ว ไม่อยากไปร.ร. ขอบอกว่า ขี้เกียจตื่นเช้า แค่นั้นเอง ไม่อยากขึ้นรถบัสวันจันทร์ด้วย รถเต็มเอี๊ยดจริงๆ

ได้พัสดุจาก มาม้ากะปะป๊าแล้ว ของกินทั้งนั้น หมูสวรรค์ โดโซะ โอวันตินเย็น ฮาร์ทบีท หมูแผ่นอีกนิด ปลาหมึก มาม่าเป็นโหล และของฝากโฮสนิดๆหน่อยๆ

เฮ้อ สุขใจดีมั้ยเนี่ย >_< !

แต่ !!!!... อีกแค่ สิบแปดวันเท่านั้น นับไปอีกแค่สิบแปดวัน จะได้ไปทริปเรือแล้ววววว ยะฮู้วววววววว สุขใจมากมาย กี๊ดกร๊าดดดดด ไปแรด ลันล้า ไปแรดดดด สองอาทิตย์นี้ต้องเตรียมเก็บตังก่อน อุๆๆๆ -..- เอาไปจับจ่ายใช้สอยที่ภาคใต้บ้างงง

เค้าไม่ได้เรียกว่าฟุ่มเฟือยนะป๊า ม้า...เค้าเรียกว่า กระจายรายได้ >______<;;;; คริ คริ

อ้วนไม่อ้วนก็ดูเอา

หน้างี้บวมเลยวะ แต่ถ่ายข้างๆเลยดูไม่เท่าไหร่ ไม่กล้าเอารูปที่ถ่ายข้างหน้าลง TOT

Søndag

4 Mars 2007

______ 

โฮสพี่ชายตัวเองน่ารักจังเลยยยยย >_<

สเปซนี้ขอเพ้อถึงแต่พี่แกแล้วกัน ทั้งๆที่ตั้งชื่อหัวข้อวินเตอร์เฟเรียไว้งั้นแหละ เนื้อหาไม่ได้ตรงตามหัวข้อเรื่องซักกะติ๊ดดดด

โอ๊ะ โอ๊ะ อาการบ้า ผู้ ชาย กำเริบบบ คิงคองน้อย

เริ่มจากวันพฤ เฮียแกกลับมาบ้านตอนเย็นๆ ต๊อบมาเยี่ยมบ้านเราพอดี เราสองคนก็เล่นบ้าๆบอๆกันในห้อง เสียงคงดังขึ้นไปถึงข้างบน ห้องพี่แกอยู่ตรงกะห้องเราพอดีเป๊ะ

เค้าก็ทักมาในเอ็มอ่ะนะ ทั้งๆที่อยู่บ้านเดียวกันนี่แหละ แต่คุยกันทางเอ็มซะเป็นส่วนใหญ่ ฮาชิมิ

คุยกะเค้านานเลยอ่ะ คุยกะต๊อบด้วย น่ารักมากๆ ต๊อบเองยังปิ๊งปั๊งไปด้วย

พอวันศุกร์ เค้าก็อาสามารับเราที่ร.ร. อ๊ากกกกก น่ารักที่ซู้ดดดดดดดด ต๊อบเสียดายอดเจอ ส่วนบิวได้เจอ ฮามาก

บิวปล่อยไก่นะคับท่าน ลงจากรถพี่ชายเรา แล้วตูดไถลพื้นอย่างสวยงาม อีพิมก็เลว แทนที่จะรีบวิ่งเข้าไปช่วย กลับยืนขำ

กร๊ากกกกกกกกกกกก แม้งขำนี่หว่า รองเท้ามีไม่เหยียบพื้น ดันเอาตรูดไปถูพื้นนะคับทั่น

แล้วตอนบิวจะกลับ มันก็ตื๊อให้เราไปเป็นเพื่อน เพราะกลัวพี่ชายเรา ไม่กล้านั่งไปกะพี่เราสองคน แล้วเป็นไง

ไงๆๆๆๆๆๆยะ พอถึงบ้านแล้ว ชั้นโทรไปเช็กความเรียบร้อย มันเพ้อพี่ชายชั้นไปอีกรายนึงเลย

ฮ่าๆๆๆๆ สะใจว่ะ

ตอนเย็นวันศุกร์ไปเล่นหิมะกะบิว เล่นบ้าๆบอๆกันตรงระเบียงห้องรับแขก เราถามบิวว่า ลองมองเข้าไปข้างในดิ้ พี่ชายเราอยู่เปล่า ไอ้บิวก็บอกว่าไม่อยู่ๆ ไม่เห็นๆใครเลย

เราก็เลยเล่นบ้าๆเต็มที่ ไม่อายใคร เอาหิมะที่มันแข็งเป็นแท่งๆวิ่งไล่แทงไอ้บิว เป็นไงล่ะ พอหันเข้าไปในห้อง จ๊ะเอ๋พี่แกพอดี พี่แกก้อนั่งขำคับท่าน

เพล้ง เพล้ง เพล้งงงงง หน้าแตกแบบ สุดๆเลยกรู อายยยยโคดดดดดดดดดดดด

ไอ้บิวนะไอ้บิว แล้วก็บอกว่าไม่มีใครอยู่

สงสัยเอาตูดกระแทกพื้นแล้วตาจะบอดนะไอ้บิว

วันเสาร์ ตื่นขึ้นมาพร้อมกะอาการปวดหัว เพราะไปเล่นคลุกในหิมะกะบิวนานไปหน่อย เลยสลึมสะลือ ตื่นมาตอนสิบเอ็ดโมงกว่า พี่ชายแกนั่งรออยู่ที่ห้องครัว เค้าจะออกไปกินข้าวข้างนอกบ้าน โฮสพ่อก็บอกให้ไปกะพี่ชาย แต่เราปวดหัวคอด เลยปฏิเสธไป เหอะๆ

ขะ ขะ เขินเจ้าค่ะ เดี๋ยวกินไม่ลง แล้วเผลอกินพี่แกเข้าไปแทน อ๊าก ก้ออยากน่ารักเองงิ

พอพี่เค้ากลับมา โฮสพ่อเลยไล่ให้ไปซื้อของกะพี่ชาย เพราะเห็นเรานั่งซึมกะทือ หนาวๆร้อนๆอยู่ในบ้าน ให้ออกไปเปิดหูเปิดตา

อันนี้แหละที่ฮาว่ะ

พี่แกก็ขับรถพาไปที่ซุปเปอร์มาเก็ต พี่แกเอากระดาษโน้ตขึ้นมาแปะบนรถเข็น แล้วก็ไล่ตามรายการ

"บล็อกโคลี่" he said นะเคอะ

แล้วเฮียแกก็เดินดุ่มๆไปที่แผงผัก จากนั้นก็ด้อมๆมองๆ สักพัก หยิบขึ้นมาด้วยความมั่นใจ

มันคือ...กะหล่ำดอก !!!!!

แป่วววแหว่วววว แหว่วววว -O-

พระเจ้า เค้าไม่รู้จักบล็อกโคลี่เว้ย พี่น้อง เอาขึ้นมาส่องตั้งนาน พอเห็นชื่อมันเขียนว่า กะหล่ำดอก เค้าเลยวางลงไป แล้วก็มองหาบล็อกโคลี่ต่อ ทั้งๆที่มันวางอยู่กะบะข้างๆเลยเว้ยคับท่าน

ไอ้เราก็เลวอีกแล้ว ใจนึงก็อยากจะบอกแกว่า บล็อกโคลี่อ่ะอันเนี้ย แต่ไม่อาวววว ปล่อยให้พี่แกหน้าแตกอีกสักรอบ คราวนี้พี่แกอาจจะหยิบ แครอทขึ้นมาส่องเลยก็ได้นะว่ามันใช่ บล็อกโคลี่รึเปล่า ==;

แล้วตอนนั่งบนรถ เค้าก็แซวเราว่า เราเป็นเด็กผู้หญิงที่นอนเก่งมาก

มะ...มะ...แม้งงงงง =[]= เดี๋ยวตบปาก แล้วทีตัวเองอ่ะ เออ ตื่นก่อนเราก็จริง แต่นอนวันละสามรอบ แม้งงฟายยยเจงๆ

แล้วตอนกลางคืน พี่ชายแกก็ออนเอ็ม ต๊อบเลยลากเราเข้าไปคุยด้วย เราก็พิมพ์ชื่อเค้าเป็นภาษาไทย

แต่ดันไปหลอกเค้าว่า ชื่อเค้าภาษาไทย เขียนแบบนี้

>> คิงคอง <<

แต่แม้ง รู้ทันเว้ย เลยไม่เชื่อ แล้วเค้าก็ถามว่ามันคืออะไร ต๊อบแม้งโยนมาให้เราอธิบาย จะบ้าเรอะ มันนั่งอยู่บนหัวเรานี่เอง ขืนบอกไป เราก็ตายก่อนเสะวะ TOT

แล้วพอโฮสพ่อขึ้นไปนอน พี่ชายแกก็ลงมาเคาะประตูห้องนอนเรา ชวนไปดูจันทรุปราคา

โอ้...*O* ชมจันทร์ ท่ามกลางหิมะ แสนจะโรแมนติก

แต่ทันใดนั้น ...พี่แกหายเข้าไปในครัว และกลับมาพร้อมกับ อาวุธลับ...มันคือ

แต่นนนน แต๊นนนนน !!!!!!!!!

โยเกิร์ตรสผลไม้รวม คับพี่น้อง-_-^

และเริ่มต้น สูดโยเกิร์ตเข้าทางปากหรือจมูกไม่รู้ แต่ดังมาก ดังนั้น...บรรยากาศที่คาดว่าจะโรแมกติก...จึง จบเห่ด้วยประกายชะนี้

พอวันอาทิตย์ เราตื่นก่อนมันเว้ยยยย เย้ เย เพื่อจะลบสถิติว่ามันนอนนานกว่าเรา เหอะๆๆ

เราก็รอถามบิวว่าจะไปทรูมเซอกะเราได้มั้ย ไอ้บิวก็ตอบช้า โฮสพ่อก็บอกให้ไปกะโฮสพี่ ไปค้างกะโฮสพี่ชาย เย้ยยย =[]=

มันก็น่าไปอ่ะ แต่พ่อแม่ที่ไทยรู้นะ โดนเชือดแล้วกระชากกลับไทยทันที

จะถามว่ากลัวมั้ยก็กลัวอ่ะ แต่เค้าดีกะเรามากมาย ถึงจะไม่ได้สนิทสนมแบบพี่น้องจริงๆ แต่เค้าก็ดีกะเรามากๆ เป็นสุภาพบุรุษมากๆ ทำนั่นทำนี่ เสียสละให้เราตลอด

เราโคดดีใจเลยที่มีพี่ชายน่ารักแบบนี้อะ ! ฝันอยากเป็นน้องสาว มีพี่ชายน่ารักๆสักคน แล้วก็มีจริงๆ ฮา

แต่พี่ชายทำไมหน้าตาเหมือน คิงคองไงไม่รู้ว่ะ =_=;

สุดท้าย เราก็ปฏิเสธเค้าไป ตัดสินใจว่าจะไปเองพรุ่งนี้

แล้วตอนกินข้าว พี่ชายแกก็แซว

"พรุ่งนี้แน่ใจเหรอว่าไปคนเดียวได้"

แน่ใจสิ TOT ถ้าหลงก็สายตรงถึงเฮีย เฮียต้องออกมารับเค้า นะ นะ น้า >_< !!

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก อยากไปด้วยยยยยยยจังเลย แต่คนสวยพูดแล้วไม่คืนคำ

ดังนั้น... TTOTT หน้าชาติหน้า...เอ้ย โอกาสหน้ามีจริง จะไม่ปล่อยไปเด็ดขาด

คิงคองที่แสนน่ารัก อ๊ากกกกกกกกกกกกก

>O< !!!!!

ปล. ห้ามคอมเม้นเป็น ภาษาอังกฤษ หรือ นอร์วีเจียน เด็ดขาด ไม่งั้น ...

เราเลิกกัน >_< !!!!!!

(ปรากฏว่าทุกคนรีบคอมเม้นเป็นอังกิดในทันใด เอิ๊กกก)

คิดถึงหมาของเราที่ไทยจังนะ ตัวนั้นเราเองเลี้ยงมากับมือตอนมันเล็ก จำได้ว่าภูมิใจแค่ไหน หลังจากที่มันมาอยู่กับเราสามสี่วัน มันติดเราเป็นคนแรก มานอนซุกใต้เท้าเราให้พออุ่น...

ตอนมันโตขึ้นชักซน เลยไม่ค่อยมีเวลาได้เลี้ยงเท่าไหร่แล้ว

แต่คิดถึงจัง...

แล้วที่ประจำตรงนี้จะมีใครมานอนแทนล่ะ รายา ?

I don't know How can I sleep without your annoying voice tonight ?

If you can dream....but I can't

ก็คนเรามันฝันได้...แต่จะเลือกอะไรได้ล่ะ ??

ตอนนี้ไม่คิดจะเปลี่ยนครอบครัวแล้ว...ไม่ใช่ว่าโฮสดีขึ้น ทุกอย่างเหมือนเดิม แต่ตอนนี้ ที่เลวร้ายที่สุดสำหรับเราคือ...โคตรเหงา...

ฟังเพลงเศร้าๆทำนองช้าๆแล้วร้องไห้เป็นวักเป็นเวง...

สำหรับเราแล้ว การมานอร์เวย์หนึ่งปีคือความฝันจริงๆ การมาอยู่ตัวคนเดียว เราเป็นคนชอบฝัน เหมือนคนที่อยู่แต่ในโลกความฝัน ไม่ค่อยคำนึงถึงความเป็นจริงเท่าไหร่

คิดว่าฝันแล้วมันจะมีสักวันเป็นจริง แต่หลายอย่างที่มันไม่สามารถเป็นจริง เหมือนเราเพ้อเจ้อ เหงา ร้องไห้ เพื่ออะไร...

เรากำลังเขียนอะไรอยู่ เราไม่เข้าใจตัวเองเลย

ไม่ได้คิดถึงบ้าน ไม่ได้คิดถึงเพื่อน ไม่ได้เหงา ไม่มีใครรังแก ไม่ได้เสียใจ

แต่แค่อยากร้องไห้...

อยากให้น้ำตาไหลเยอะๆ

บ้าหรือเปล่า ? ไม่รู้สินะ หนึ่งปีที่นอร์เวย์นี่ เคยบอกเพื่อนเหมือนกันว่า ฝันอยากได้โฮสยังไง ที่อยู่เป็นยังไง อยากอยู่ตรงไหน อยากได้อะไร ไม่มีอะไรได้อย่างที่ต้องการเลยซักนิด

เพื่อนเรากลับบอกว่า...ดีสิ แบบนั้นล่ะดี แกมาหนึ่งปี หัดเรียนรู้กับคำว่าผิดหวัง เราอาจจะคนที่ไม่รู้จักพอ เรียนรู้กับคำว่าสมหวัง และได้ มากกว่าคำว่าผิดหวังและเสีย...

ถ้าเรามาหนึ่งปีแล้วมานั่งเป็นคุณหนูไม่ต้องทำอะไรเลยเหมือนคนอื่นเค้า เราจะมาทำไมกัน

สู้อยู่ที่ไทยไม่เสียกะตังค์ ไม่ดีกว่าเหรอ

นี่สิ ชีวิต...ถ้าเรื่องแค่นี้ยังรับไม่ได้ ยังท้อ ยังเหนื่อย แล้วเรื่องอื่นๆที่จะต้องรับมันให้ได้มากกว่านี้ล่ะ...เรามาที่นี่เพื่อเรียนรู้ เพื่อให้ตัวเองเติบโตเป็นผู้ใหญ่...ดูแลตัวเอง และดูแลคนรอบข้าง...

เราอยู่ที่บ้านเป็นพี่สาว...อยู่ที่นี่ก็เป็นพี่สาว แค่ไม่ใช่น้องชายที่อายุเท่าๆกัน แต่เป็นน้องสาวตัวเล็กๆสองคน ทำไมเราจะรักจะผูกพันไม่ได้ ทำไมเราจะดูแลเค้าไม่ได้

เรามาเพื่อเป็นเด็กนร.แลกเปลี่ยน เราไม่แคร์ว่าเราจะได้ภาษาหรือไม่ได้ เราจะทำเท่าที่เราทำได้

เราไม่แคร์ ไม่อยากขวนขวายที่จะหาเพื่อนคนนอร์เวย์อีกแล้ว แค่เพื่อนคนไทย บิวกะบี ที่เรามีนี่คือเพียงพอ... เราต้องการอะไรมากกว่านี้อีกหรือไง

ชีวิตเราก็มีแค่นี้ไม่ใช่เหรอ เราอยู่ได้ เราไม่ตาย เราไม่ได้ทุรนทุราย

เราทะเลาะกับครอบครัวเพราะเค้าหาว่าเวลาคุยเอ็มเราไม่ค่อยตอบ มัวแต่คุยกะเพื่อน...

เราพยายามอธิบาย พยายามข่มอารมณ์ จะได้ไม่ต้องทะเลาะกับพ่ออีก เราต้องทำให้เค้าเห็นว่าเราเปลี่ยนไป...เราอยากแค่ให้เค้ารู้ว่าลูกสาวของเค้าโตเป็นผู้ใหญ่โดยใช้เวลาหนึ่งปี

รู้มั้ยว่าเราบ้าการ์ตูน เทพนิยายพวกดิสนีย์มากเลย เพราะเราคิดว่า ถ้าฝันแล้วเป็นจริง...อยากมีเจ้าชาย เจ้าชายก็ขี่ม้ามาหา อยากมีเวทมนต์ แค่หลับตาก็บันดาลความสุขได้

ถ้าเรามัวแต่ฝัน...ฝันแบบนั้น ไม่อยู่กับโลกแห่งความจริง เราก็คงจะจมกับความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริง คงจะร้องไห้ คงจะทุกข์ใจ...

เพราะชีวิตจริงไม่เคยมีอะไรง่ายแบบในนิยาย...

แค่หลับตา...นอนหลับ...แล้วก็อยู่กับฝันแค่ตอนหลับไป...พอตื่นขึ้นมา เราก็เข้าสู่โลกของความจริง

เราจะต้องลืมคนบางคนที่ติดค้างอยู่ในใจมานานเกือบสามปี

เราแค่อยากจะกำจัดทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นความทุกข์...เราแค่อยากใช้เวลาอยู่กับตัวเอง อยู่กับเวลาปัจจุบันของตัวเอง...

เราไม่อยากไขว่คว้าหาความรักที่มันยังมาไม่ถึง...รอบตัวเรามีแต่ความรักที่เปราะบางและแตกสลายได้ง่าย...

เราเพียงแค่อยากบังคับตัวเองให้มองผ่านไป...เพราะวันพรุ่งนี้ย่อมต้องดีกว่าวันนี้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ...

Love will save the day If you can dream~*

	สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๐ Happy New Year 2007 God nyttår 2007

สวัสดีปีใหม่ ปีกุนจ้า ปีพิมทอง...

=_=;; หมูทองนิเอง

ขออวยพรให้เพื่อนๆทุกคนที่น่ารัก (ใครไม่น่ารัก มิต้องรับพรนะเคอะ)

ขอให้ทุกคนสวยๆหล่อๆ (อย่าอ้วน...ไม่ดี!!)

เรียนเก่งๆ เกรดดีๆ จะได้มีบุญเก่าไว้แด๊กตอนสอบนะเคอะ สู้ๆกะการเข้ามหาลัยนะ พอสอบเสร็จก็สบาย ติดคณะที่ต้องการก็ฉลอง ไม่ติดก็เลี้ยงควาย อย่าคิดมาก ชีวิตน่ะ ขำๆชิวๆ

(ซื้อควายไว้รอกูตัวดิ -_-^)

วันนี้ไม่มีอะไรจะมาอัพมากมาย แค่เห็นว่า กลัวสเปซเหงายามปีใหม่ หุๆๆ

รักและคิดถึงทุกคนนะ อากาศหนาวขึ้นทุกวี่ทุกวัน TOT

Heia Alle sammen da kommer eg igjen etter har ikke skriver på norsk så langt !!

Snart skal blir nyttår

I dag har eg ikke snakket med familien min i Thailand

så trist fordi eg har ingen panger i min mobiltelefon...da bare vente på familien min ring til meg !

Det e litt kjedelig i siste dagen av året ...bare hjemme og spiser ute med nabo ...

Eg e kjede meg !!

Eg vet ikke ka skal eg skriver ...bare ingenting !!

Eg vil bare beklage seg over vertsfamilien min...

Countdown...vente på nyttår i mitt rom...bare meg...selv

Håp alle sammen har veldig koselig siste dagen enn meg !!

Ønker dokker har en fint år...lykkelig...savner og glad i dokker !!

God nyttår 2007

Kjempeglad i Norge...

Ønker eg skal få bare gode ting etter i mårra

...เหมือนเราอยู่คนละฟ้า อยู่คนละชั้น

รักเอยไม่เคยนึกฝันจะบินลัดฟ้า

เพราะเธอคือดวงดาว เพราะเราคนธรรมดา

แต่คืนนี้ดาวลอยจากฟ้าลงมาลงดินด้วยรัก..ชโลมหัวใจ

รู้ตัวว่าดีไม่พร้อม แต่ใจนึกฝัน

แม้เธอจะบอกรักฉันแต่ใจฉันหาย

เพราะเธอนั้นสูงค่าแต่ฉันมันไม่มีอะไร

แค่เพียงใจดวงเดียวเท่านี้ที่มีให้เธอ

รักเธอเท่าไหร่...รักเธอเท่าไหร่...ทุกลมหายใจก็ยังน้อยไปที่จะให้เธอ

เพราะมีน้อยไป...นึกยังน้อยใจอยู่เสมอ ใจที่มีแต่เธอก็ยังน้อยไป

แสงดาวไม่เคยลับหายจากใจของฉัน

แล้วเธอคงเป็นเหมือนฝัน ได้ยินฉันไหม...

แม้มัจะมืดมน หม่นหมอง มองไม่เห็นทางใด

แต่ในใจของฉันคนนี้ ยังมีแสงดาว...~

No i can't forget this evening

Or your face as you were leaving

But i guess that s just the way

the story goes

you always smile but in your eyes

your sorrow show

yes it shows...

No i can't forget tomorrow

When i think of all my sorrow

when i have you there

and then i let you go

it's only fair

that i should let you know

I can't live...

If living is without you...